یکی از ویژگی های بارز کارآفرینان اعتماد به نفس آنها می باشد . آنها معتقدند که می توانند انتظاراتی را که مردم از آنها در محیط کار و خانه دارند برآورده نمایند . به بیان دیگر آنها امکان موفقیت خود را بیش از آن چیزی که واقعیت دارد  در نظر می گیرند . هنگامیکه كسب و كار جدیدی به آنها پیشنهاد می شود ، حتی اگر از توانایی خود اطمینان نداشته باشند اول آنرا قبول می کنند  و سپس به دنبال راه حل می گردند . کارآفرینان هنگامی كه نمی دانند که به  چه شکل می توانند کاری را انجام دهند برتوانایی خود متکی می شوند و معیارهای بالایی را برای  انتظاراتی که از آنها می رود در نظر می گیرند . به همین دلیل  دیگران به آنها اعتماد می کنند و معمولا از آنها نظر می خواهند . همین حس خود باوری در کارآفرینان است که حس استقلال طلبی  وریسک پذیری  آنان  را تقویت میکند و تمام فعالیت های پر مخاطره آنان را پشتیبانی می کند . خود کارآفرین نسبت  به تواناییها واستعدادهای خود نگرش مثبتی دارد . او به قابلیت های خود کاملا معتقد است . این دیدگاه یعنی مثبت نگری ، باعث افزایش اعتماد به نفس در کارآفرین و همکاران او می شود و همدلی و صداقت و امید را در سازمان ایجاد می کند و باعث کاهش تنش استرس و تعارض و تضاد می شود . به بیان دیگر « خودباوری یعنی  تمایل به اینکه خود را فردی  شایسته رو در رویی با کشمکش های اساسی زندگی ولایق شادی ها بدانیم ». بنابراین خودباوری از دو بخش تشکیل شده است . اول کارآمدی شخصی که عبارت است از اعتماد به توانایی های خود برای اندیشیدن ، یادگرفتن ، انتخاب کردن و عمل نمودن مناسب و دوم عزت نفس که اعتقاد داشتن به حق خویش برای شاد بودن است ، اعتقاد به اینکه دست یابی به اهداف، موفقیت ، دوستی ، احترام ، عشق وانحام موفقیت آمیز امور در شأن ماست.

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 23 مرداد 1391    | توسط: محمد خلیفه پور    | طبقه بندی: كارآفرینی،     | نظرات()